Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας οι μαθήτριες και οι μαθητές της Α΄ Γυμνασίου μελέτησαν το μυθιστόρημα της Μαρίας Παπαγιάννη «Παπούτσια με φτερά», σε σύμπραξη με το μάθημα της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας. Κοινό σημείο αναφοράς ήταν το θέμα των γλωσσών που πεθαίνουν, το οποίο αποτελεί βασικό άξονα του εν λόγω βιβλίου. Μετά το πέρας της προσέγγισης του μυθιστορήματος η συγγραφέας φόρεσε τα δικά της φτερωτά παπούτσια και μας επισκέφθηκε, την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2017, για να συναντήσει από κοντά τους μικρούς αναγνώστες και τις μικρές μας αναγνώστριες.

  Μέσα από ένα «παιχνίδι» συστάσεων δόθηκε η ευκαιρία στα παιδιά να κατανοήσουν πως όλοι μας έχουμε μια ιστορία να αφηγηθούμε με τα πιο απλά υλικά της καθημερινότητάς μας και πως ο μαγικός κόσμος της γλώσσας, φτιαγμένος από 24 γράμματα, μπορεί να γεννήσει άπειρες ιστορίες. Υπό αυτό το πρίσμα κάθε παιδί θα μπορούσε να κρύβει μέσα του έναν μικρό δημιουργό. Για την αξία της ανάγνωσης η κυρία Παπαγιάννη υπογράμμισε πως ο αναγνώστης βιβλίων έχει τη δυνατότητα να ζήσει πολλές ζωές πέρα από τη δική του. Στη συνέχεια απάντησε σε ερωτήσεις των μαθητών και μαθητριών μας σχετικά με την υπόθεση του βιβλίου Παπούτσια με φτερά, αποκαλύπτοντας ποια στοιχεία της προσωπικής ζωής και των αναγνωσμάτων της μπόλιασαν το βιβλίο. Η συνάντηση έκλεισε με την αφήγηση ενός παραμυθιού από την κυρία Παπαγιάννη, που έτσι, πριν φύγει, έκανε να πέσουν από τον ουρανό «τρία χρυσά μήλα»: ένα για τους παραμυθάδες πριν από αυτή, ένα για το παρόν της αφήγησης και τον εαυτό της και ένα για τους μικρούς μας μαθητές - αναγνώστες, ακροατές και μελλοντικούς παραμυθάδες.[clear]